Centrum Astronomii
Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Aktualności (Listopad 2012)

Dowody na zanikanie i ewentualne ponowne pojawianie się aktywności w galaktykach

dr hab. Andrzej Marecki

Obecnie już całkiem dobrze rozumiemy, dlaczego jądra niektórych galaktyk wykazują cechy generalnie określane mianem "aktywności". Niemniej jednak zagadnieniem, które aktualnie dopiero wchodzi do kanonu naszej wiedzy o aktywnych jądrach galaktyk (AGN-ach), jest to, czy aktywność jest na stałe przypisana pewnym galaktykom czy też nie. W pierwszej części referatu dokonam przeglądu dowodów obserwacyjnych na to, iż tak nie jest, tzn. że aktywność danej galaktyki może zaniknąć, jak również, że może być ponowiona.

Granty dla doktorantów CA

Z przyjemnością informujemy, że dwoje doktorantów naszego Centrum Astronomii otrzymało środki finansowe na prowadzenie badań. Mgr Monika Adamów będzie realizowała projekt "Poszukiwanie przyczyn nadobfitości litu w czerwonych olbrzymach z planetami" w ramach programu Preludium – konkursu ogłoszonego przez Narodowe Centrum Nauki.

Grzebienie częstotliwości optycznych - krótkie wprowadzenie.

dr. Piotr Masłowski

Rozwój optycznych grzebieni częstości na przełomie wieków zrewolucjonizował wiele dziedzin nauki. Periodyczny ciąg impulsów z femtosekundowego lasera dopasowanego modowo (mode-locked) powoduje powstanie grzebienia częstości optycznych. Szerokie widmo takiego lasera składa się z dziesiątek tysięcy równoodległych wąskich linii ("zębów") grzebienia, rozmieszczonych w szerokim zakresie częstości na przestrzeni setek nanometrów.

Powstawanie sferoidalnych galaktyk karłowatych w Grupie Lokalnej

prof. dr hab. Ewa Łokas (CAMK PAN Warszawa)

Przedstawię dwa scenariusze formowania się sferoidalnych galaktyk karłowatych: poprzez oddziaływanie pływowe początkowo dyskowych galaktyk z Drogą Mleczną i na skutek zderzeń dwóch galaktyk dyskowych. Oba procesy modelujemy przy pomocy bezzderzeniowych symulacji N-ciałowych. Oddziaływanie pływowe oprócz utraty masy powoduje stopniową przemianę morfologiczną dysków w poprzeczki, a następnie sferoidy oraz przekształcenie uporządkowanych ruchów gwiazd (rotacji) w ruchy przypadkowe. Podobne transformacje, chociaż w krótszej skali czasowej, zachodzą w trakcie zderzeń galaktyk.

Z archiwum OGLE: czerwona nowa BLG-360

prof. dr hab. Romuald Tylenda

W archiwum OGLE-III znaleźliśmy rozbłysk gwiazdowy w latach 2003-2006, którego charakterystyki pozwalają postawić hipotezę, że był to rozbłysk czerwonej nowej, czyli obiektu o podobnej naturze jak V838 Mon czy też V1309 Sco. Jak pamiętamy archiwalne obserwacje V1309 Sco z archiwum OGLE pozwoliły ustalić, że ten ostatni rozbłysk był wynikiem koalescencji układu kontaktowego dwóch gwiazd. Wprawdzie nie mamy obserwacji spektroskopowych rozbłysku BLG-360, ale ewolucja wskaźnika V-I wyraźnie wskazuje na to, że obiekt stawał się coraz bardziej czerwony w miarę rozwoju rozbłysku.