Centrum Astronomii
Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Seminarium ogólne (10.2016)

Seminarium ogólne odbywa się w poniedziałki o godz. 11.15 w sali seminaryjnej Katedry Radioastronomii

Kosmologiczne testy teorii grawitacji

dr Wojciech Hellwing

Znalezienie i wyjaśnienie fizycznego mechanizmu, który odpowiada za przyspieszoną ekspansję Wszechświata jest jednym z największych wyzwań i problemów fizyki w XXI wieku. Standardowy model kosmologiczny, LCDM, w bardzo udany sposób opisuje powstawanie i własności wielkoskalowej struktury Wszechświata. W ramach tego modelu za przyspieszoną ekspansję odpowiada stała kosmologiczna Einsteina (Lambda) o bardzo małej dodatniej wartości.

Kosmologia z największymi przeglądami całego nieba

dr Maciej Bilicki

Wiele zagadnień kosmologicznych wymaga trójwymiarowych katalogów galaktyk z całego nieba pozagalaktycznego, sięgających do odległości znacznie wykraczających poza lokalny Wszechświat. Tego rodzaju katalogi o zasięgu przekraczającym ~100 megaparseków (~300 mln. lat świetlnych) na (niemalże) całej sferze niebieskiej można uzyskać jedynie dzięki połączeniu informacji z wielu przeglądów wielkoskalowych i zastosowaniu nowoczesnych technik szacowania przesunięć ku czerwieni z fotometrii na szerokim zakresie długości fal.

Spektroskopia komet na falach milimetrowych - nowa odsłona

dr Michał Drahus

W ciągu ostatnich 30 lat spektroskopia milimetrowa stała się jednym z podstawowych narzędzi do wyznaczania składu chemicznego atmosfer komet. Jednak technika ta zyskuje nowe, o wiele większe możliwości, jeśli do tradycyjnych pomiarów dodamy wymiar czasu. W referacie przedstawię zaskakujące wyniki uzyskane w ten sposób w ostatnich latach dla trzech komet: C/2012 S1 (ISON), 17P/Holmes oraz 103P/Hartley 2.

WASP-12 b - gorący jowisz spadający na gwiazdę

Egzoplaneta WASP-12 b należy do grupy tranzytujących gorących jowiszy o najkrótszych okresach orbitalnych. Jej okres orbitalny wynosi zaledwie 26 godzin i 12 minut. Chronometraż zjawisk tranzytów planety wskazuje, że jej okres orbitalny systematycznie skraca się w tempie 26 milisekund na rok. Przewidywania teoretyczne sugerują, że za to zjawisko mogą być odpowiedzialne pływy, jakie planeta wzbudza na swojej gwieździe.